PČELINJI OTROV- LJEKOVIT
- osibar
- Topic Author
- Offline
- Senior Member
-
Less More
- Postova: 63
- Zahvala primljena: 0
16 godina 2 mjeseci ago #92 od osibar
PČELINJI OTROV- LJEKOVIT was created by osibar
Pčelinji otrov je čist proizvod organizma pčele. To je sekret žalčanog aparata, čija je namjena zaštiti svoju porodicu i otjerati nepoželjnog gosta.
Pčelinji otrov štiti kapilare, povećava priticanje krvi ka bolesnom organu i smanjuje bolove. Ljekari kliničari ističu takođe da pčelinji otrov blagotvorno djeluje na hemopoetični sistem: povećava količinu hemoglobina, povećava broj bjelih krvnih zrnaca, kako lokalno tako i uopšte. Pčelin otrov ima povljno dejstvo na srčanu muskulaturu, snižava krvni pritisak, deluje na izmjenu materija; ima povoljno dejstvo na opšte stanje bolesnika: povećava mu opšti tonus i radnu sposobnost, poboljšava san i apetit. Efikasan je naročito kada su u pitanju reumatske i alergijske bolesti.
Dobro poznata svojstva otrova izaziva bol, otok i crvenilo na mjestu uboda, direktno su povezana sa njegovom biološkom namjenom. Otrov treba samo da protjera neprijatelja koji napada hranu pčelinjeg društva, ali da ga ne umrtvljuje, jer bi to pogoršalo higijenu i normalan život društva. Ta osobina biološke uloge pčelinjeg otrova je, po mišljenju sovjetskog naucnika, prof. Artjomova, doprinjela evolucionom formiranju njegovih toksičnih svojstava. Organizam sisara, uključujići čovjeka reagovao je, sa svoje strane, zaštitno na djelovanju otrova mobilizacijom i reorganizacijom svojih hormonskih, imunoloških i nervnih faktora radi očuvanja vitalnih funkcija i regulatornih mogućnosti. Tako je,po mišljenju prof. Artjomova, pčelinji otrov dobio dragocena farmakološka svojstva,od kojih je čovjek neka koristio još u drevnosti.
Namjena pčelinjeg otrova je ne samo da direktno utiče na napadača, već i da izaziva "alarmnu reakciju" radi mobilisanja aktivnosti pčela-radilica pri iskrsloj opasnosti. To se postiže lučenjem lako isparljivih materija iz otrova koje brzo stižu do mirisnih ćelija pčela i naglo povećavaju agresivnost pčelinjeg društva.
Za 1 gram pčelinjeg otrova potrebno je 10 000 pčela
Kako djeluje pčelinji otrov
Djelovanje enzima p čelinjeg otrova je 30 puta više aktivno od zmijskog otrova. Razlika je u načinu djelovanja. Pčelinji otrov stimuliše centralni nervni sistem CNS dok zmijski blokira rad CNS-a
Pčelinji otrov ima antiupalno, fungicidno, antibakterijsko, antipiretsko djelovanje i stimuliše vensku propusnost.
Ima više mehanizama djelovanja na organizam, direktno putem kardiovaskularnog sistema i indirektno putem hormonskog sistema.
Indirektno, putem hormonskog sistema
Pčelinji otrov svoje ljekovito dejstvo vrši putem stimulisanja funkcije adrenalinskih žlijezda koje indirektno utiče na hipofizu. Tokom stimulativnog procesa adrenalni hormoni kao cortison i hidrocortison prolaze u krv. Ti hormoni imaju ljekoviti efekat jačajuči imunitet koji se bori protiv negativnih vanjskih uticaja. Ljekovitost pčelinjeg otrova nije povezana samo sa stimulacijom adrenalinskih žlijezda.
Uticaj pčelinjeg otrova putem kardiovaskularnog aparata, direktno
Proširuje krvne puteve i snižava krvni pritisak. Pčelinji otrov je odličan hipertenziv. Redukuje koagulacione faktore u krvi i povećava nivo hemoglobina koji je najvažniji prenosilac kisika u krvi.
Ruski naučnici otkrili su da pčelinji otrov u kapilarima i arteriolama ima funkciju dilatatora tj. širi krvna sudove i time pojačava prokrvljenost i metabolizam (razmjenu materija).
S obzirom da pčelinji otrov povečava nivo hemoglobina i leukocita u krvi i smanjuje faktore koagulacije veoma je ljekovit za ljude koji imaju tromboflebitis. Pčelinji otrov omogućava snižavanje holesterola u krvi, reguliše rad srčanog mišića i snižava krvni tlak. Dobre efekte ima i kod povečanja apetita i nesanice a povećava vitalnost tijela. Veoma je dobar i u otklanjanju bola.
Sastav pčelinjeg otrova sa godinama otkrića
COMPONENT MOL. Wt. % u sušenom otrovu Godina otkrića
PEPTIDES
Melittin 2,840 40-50 Neumann et al., 1952
Apamin 2,036 2-3 Habermann et al., 1965
MCD-Peptide 401 2,588 2-3 Fredholm, 1966
Adolapin 11,500 1.0 Shkenderov, 1982
Protease inhibitor 9,000 < 0.8 Shkenderov, 1973
Secarpin 0.5 Gauldie et al, 1976
Tertiapin 0.1 Gauldie et al, 1976
Melittin F 0.01 Gauldie et al, 1976
Procamine A, B 1.4 Nelson and O’Connor, 1968
Minimine 6,000 2-3 Lowy et al, 1971
Cardiopep < 0.7 Vick et al, 1974
ENZYMES
Hyaluronidase 38,000 1.5-2.0 Neumann & Habermann
Phospholipase A2 19,000 10-12 Habermann & Neumann, 1957
Glucosidase 170,000 0.6 Shkenderov et al, 1979
Acid Phosphomono-esterase 55,000 1.0 Shkenderov et al, 1979
Lysophospholipase 22,000 1.0 Ivanova et al, 1982
ACTIVE AMINES
Histamine
Dopamine 0.13-1.0 Owen, 171
Norepinephrine 0.1-0.7 Owen, 1982
NON-PEPTIDE COMPONENTS
Carbohydrates: Glucose & Fructose < 2.0 O’Connor et al, 1967
LIPIDS
6 Phospholipids 4.5 O’Connor et al, 1967
AMINO-ACIDS
r-Aminobutyric acid < 0.5 Nelson & O’Connor, 1968
B-Aminoisobutyric acid < 0.01 Nelson & O’Connor, 1968
Šematski i mikroskopski prikaz vrha žaoke
Pravilno vađenje žaoke noktom ili nekim drugim predmetom
UBOD PČELE, otklanjanje loših posledica
. Što prije izvaditi žaoku noktom ili pincetom, nožem, čačkalicom - i to tako da se žaoka zahvati ispod malog mjehura sa otrovom i izgura iz kože, a da se mjehur ne dodirne. Poslije otklanjanja žaoke sa mjehurom, na mesto uboda staviti navlaženu so, alkohol, komovicu, prepečen cmi luk, iseckan cvjet nevena i bokvice ili iseckan kiseli kupus. Jedno ili nekoliko pomenutih sredstava staviti na lanenu tkaninu i previti na ubodeno mesto.
. Kvasiti mjesto uboda u toku 1 sata sokom od lišća bokvice, a zatim previti opran list bokvice i ostaviti da stoji 1 sat.
. Staviti preko mjesta uboda neki što hladniji predmet kamen, metalni predmet i sl.
. U slučaju uboda u nepce i jezik: sve dok ne stigne ljekar držati u ustima kašiku soli da se postepeno otapa, a posle svih intervencija ležati u hladu na desnoj strani tjela i na vrat, čelo i tabane staviti vlažne obloge. Takođe treba uzeti jednu tabletu ili dražeju (Sinopen, Bronal, i sl.).
. Ranije nabaviti, pa u slučaju uboda koristiti tablete Sinopena (dražeje, ampule), Sistrala (dražeje, mast, ampule), za decu Sistralete (dražeje, ampule), Kalcistin (mast, dražeje, ampule), Sandosten - kalcijum (mast, sprej, pjenušave tablete, ampule), Soventol (žele-mast, tablete, ampule), Sandosten (dražeje), Atosil (mast, kapljice, dražeje, ampule), Antistin (mast, tablete, ampule) ili Fenestil (kapljice, dražeje).
. Osobama koje su dobile više uboda treba dati potkožne inekcije adrenalina (rastvor 111000-1 miligram).. Ako povređeni nije onesvešćen dati mu kafu, glavu držati položenu dole, mišiće i noge trljati, a predeo srca masirati. U slučaju uboda u oko odmah uzeti neko od sredstava - preparata koja su napred navedena, zatim u očnu jabučicu staviti mast (pre toga oko staviti pod mlaz vode da bi se otrov donekle sprao). Obavezno otići kod ljekara.
Aktiviran sakupljač pčelinjeg otrova ne može biti u blizini naseljenog mjesta i ljudi jer su pčele veoma ljute i ubadaju sve oko sebe što se kreće u krugu od 500m.
Apiterapija ubodom pčele
Pčelinji otrov (apitoksin) je sekret žaočnog aparata pčela, kome savremena medicina poslednjih godina poklanja sve veću pažnju. Međutim, njegova primjena u lječenju je znatno starijeg datuma, jer je poznato da je od davnina korišten u mnogim zemljama Evrope i Azije. On se odvajkada smatra dobrim ljekom protiv reumatskih oboljenja, a na osnovu činjenice da pčelari rijetko oboljevaju od reumatizma, što je rezultat povremenih uboda pčela, odnosno unošenja pčelinjeg otrova. Tada se pčelinjim otrovom lečilo tako što se na oboljelo mjesto stavljala pčela i izazivao ubod u kožu bolesnika.
Razumljivo, savremena medicina je učinila veliki korak naprijed time što je usavršila sakupljanje i primjenu pčelinjeg otrova i tako otklonila moguće negativne pojave. Danas se otrov sakuplja i u specijalnim zavodima ekstrahuje kao čist pčelinji otrov koji se prodaje u vidu rastvora ili masti. Pčelinji otrov se najviše koristi u liječenju jakog reumatizma, reumatične upale zglobova, artritisa, perifernog nervnog sistema, u slučaju visokog krvnog pritiska, snižavanja holesterola u krvi, umanjivanja i otklanjanja bolova. a u malim dozama i za zaštitu snage organizma. Pčelinji otrov sve češće ulazi u sastav raznih ljekovitih preparata (apireumin i sl.). Ovde treba naglasiti da je manji broj ljudi veoma alergičan na delovanje pčelinjeg otrova i da im ponekad i život može biti ugrožen. Iz tih razloga lječenje pčelinjim otrovom ne treba obavljati bez preporuke i uputstva ljekara. Takođe, prije upotrebe nekog preparata u čijem je sastavu i pčelinji otrov, treba obavezno izvršiti probu na manjem dijelu kože.
Šta je pčelinji otrov?
Pčelinji otrov ili apitoksin je bezbojna gusta tečnost karakterističnog izrazito jakog mirisa, sličnog mirisu meda i ljuto-gorkog ukusa (kao paprika), kisele reakcije (pH 5,5), specifične težine 1,131. Proizvode ga pčele radilice u posebnim žljezdama koje se nalaze u žaočnom aparatu. To je ustvari sekret žaočnog aparata pčele, koji joj služi za zaštitu od neprijatelja, napadača ili nepoželjnih gostiju
Sastav pčelinjeg otrova
Pčelinji otrov sadrži 30-45% suhe materije, a pored vode u isparljivoj frakciji dokazani su: n-amilov, izoamilov i etilov acetat. On je inače smješa više sastojaka neorganskih i organskih materija. Od elemenata i mikroelemenata ovaj otrov sadrži: gvožđe, jod, kalijum, kalcijum, magnezijum, mangan, bakar, sumpor, cink, hlor i dr. Belančevine i peptidi sačinjavaju oko 80% suhe materije otrova i u njima se nalaze najaktivniji biohemijski i farmakološki sastojci.
Osobine pčelinjeg otrova
U poređenju sa drugim životinjskim otrovima pčelinji otrov je po svom delovanju blizak delovanju zmijskog otrova (kobre i zvečarke) s tom razlikom što je kod pčela prisutan u vrlo malim količinama. Prema tome, veći broj uboda pčela može da ugrozi život čoveka, pa i smrt da izazove. Otrov jedne pčele iznosi svega 0,2-0,3 mg, što znači da 3000 do 5000 pčela mogu dati tek 1 g otrova.
Djelovanje ovog otrova na čovečiji organizam je vrlo složeno i zavisi od broja i mjesta uboda, kao i od osjetljivosti konkretnog organizma. Kod normalno razvijenog i zdravog čoveka, pod uslovom da nije alergičan na ubod pčele, ubod jednom žaokom izaziva bol i mali otok, bez težih posljedica, ali nekoliko desetina uboda izazivaju teško stanje - iznemoglost, povraćanje, gubitak ravnoteže, slinavljenje, jezu, pa i gubljenje svesti. Najopasniji su ubodi u oko, očnu jabučicu, jezik, nepca, ždrijelo, krajnike, kada može doći do brzog gušenja.
Pčelinji otrov deluje na protok krvi, propustljivost i razmenu materija kroz membrane, na širenje krvnih sudova - snižavanje krvnog pritiska i na nervni sistem, a ima i antibiotičko i antimikrobno dejstvo.
Ljekovitost i primjena pčelinjeg otrova
U savremenoj medicini, a u manjoj mjeri i u narodnoj, pčelinji otrov se koristi za lječenje reumatičara, otklanjanje bolova, snižavanje krvnog pritiska, snižavanje količine holesterola u krvi, povišenje opšteg tonusa organizma i njegove radne sposobnosti, a u veoma malim količinama - dozama i za zaštitu organizma.
Pčelinji otrov može u organizam čovjeka da se (u cilju lječenja) unese ubodom pčela, inekcijama, primjenom masti napravljene od pčelinjeg otrova i nekih drugih materijala i preko pare - inhalacijom.
Za lječenje preko uboda pčela, koje je veoma staro, neophodno je znati koliko uboda i u kom periodu može da se koristi bez štetnih posledica, što je navedeno u recepturi.
Lječenje putem ubrizgavanja inekcijom je bolje, jer se količina otrova može tačnije dozirati. Dosadašnja iskustva pokazala su da je najefikasnije potkožno ubrizgavanje u dozama od 0,1 do 0,3 ml.
Treći način - apliciranje masti, često se primenjuje, a mast se sastoji od pčelinjeg otrova, belog vazelina i salicilne kiseline.
Primena inhalacijom je vrlo jednostavna: obolela osoba udiše paru vrele vode zasićenu pčelinjim otrovom, tako da ga pluća brzo apsorbuju. U vezi sa primjenom pčelinjeg otrova u lečenju ljudi, ovde naglašavamo da se to mora činiti samo po odobrenju i uz prisustvo lekara, jer u protivnom može doći do težih posljedica. Iz tih razloga u recepturi se ukazuje samo na mogućnost korišćenja pčelinjeg otrova u lječenju pojedinih oboljenja, radi informisanosti čitalaca.
UPOTREBA PČELINJEG OTROVA U LJEČENJU RECEPTURA
ALERGIJA na propolis
U toku 10 dana svakog dana primiti dozu od 1/5 pčelinjeg uboda, a kasnije prema podnošljivosti ta količina može da se unosi jednom, pa dva puta nedeljno. Terapija traje 2 godine.
ARTERIOSKLEROZA
Primjena pčelinjeg otrova ubrizgavanjem i elektroforezom, što se ne smije činiti samostalno, već samo u bolnici pod nadzorom ljekara educiranih u apiterapiji.
ARTRITIS, reumatoidni
. Primjena pčelinjih uboda - svakog drugog dana po 1 do 15 .
ATEROMATOZA (i arterosklerotična oboljenja krvnih sudova)
Pčele stavljati na oboljela mjesta i na krsta, tako da u jednoj seansi bude 8 do 12 pčela. U slučaju visokog pritiska pčele stavljati na ruku ili nogu, najviše u 4 serije, po 2 puta nedeljno.
BRONHIJALNA ASTMA
U periodu od 6 do 8 nedelja primiti 5 do 6 mg apizatrona ili 250 do 500 uboda pčela. Ovo se preporučuje i u slučaju koprivnjače.
GRUDI, jaki bolovi
Tokom 6 meseci tri puta nedeljno, spolja u oblasti srca, staviti po tri pčele i izazvati tri uboda žaokom.
IŠIJAS, išijaso-neuritis, ksuditis, pleksitis, neuralgija
Ubod pčela ili primanje inekcija (8 do 25 u kuri) ubrizgavanjem preparata u tačke bola ili u predio ramenog pojasa.
NEURALGIJA
U predjelu vrata i krsta usljed degenerativnih promjena kičme. Subkutano ubrizgavanje počev od 0,5 pa do 1,5-2 mg pčelinjeg otrova - preparata, u najbolnije tačke, vodeći računa da se ne ubada uvek u isto mesto.
PSORIJAZA
. Primjeniti ubode pčela ili mast sa pčelinjim otrovom.
RANE, trofične i suve granulisane
. Ubod pčela na oko 5 cm od ozljede ili rane, kao i na kičmeni dio, glavu i osetljivi deo nervnog područja. Broj uboda ne smije biti veći od 5 do 8 u jednoj seansi.
REUMA, spondiloartroza, poliartritis
Ubodi pčela u oblast oboljelih djelova tjela i po redu na kičmeni stub: u prvoj fazi staviti 2-4-6 puta po 1 pčelu, a zatim, ukoliko nema negativnih pojava, nastaviti do najviše 10-15-20 pčela odjednom.
. Protiv reumatičnih bolova koristiti i apireumatske masti (masti sa pčelinjim otrovom) Virpin (Češka) ili Apireumin i sl. Prije mazanja cijelog oboljelog djela neophodno je izvršiti probu na manjem dijelu kože, kako bi se utvrdilo da li postoji preosetljivost (alergija) na pčelinji otrov.
. Ubod pčela iznad trombovane vene - svega 10 do 12 uboda u jednoj seansi.
UŠI, pogoršan sluh, brujanje, zujanje
. Ujedi pčela - 2,4,6 prilikom jednog postupka, na ušnu školjku
i po šakama.
Važne napomene:
1. Posle svakog uboda pčele u vreme seanse lečenja žaoku treba
ukloniti posle 1 minuta, a ukupan broj uboda pčela u celom ci klusu lječenja ne smije preći više od 200 do 250.
2. Da bi se postiglo ubadanje žaokom, pčela se hvata prstima ili pincetom za leđa i postavlja potrbuške na željeno mesto.
3. Pčelinji otrov ne sme da se koristi u lječenju trudnica.
4. U Japanu se ubodom pčela, na mestima koja su poznata u akupunkturi, leče neke vrste reumatizma, nesanica, povišen krvni pritisak. U ovom slučaju žaoke pčela zamjenjene su ubodom zlatnih igala.
5. Postupak pri lječenju reumatizma: prvog dana staviti po 1 pčelu na levo rame i desnu nogu; drugog dana po 1 pčelu na desno rame i levu nogu; trećeg i četvrtog dana - isti postupak ali sa 2 pčele; petog i šestog dana - isti postupak ali sa 3 pčele. Terapija se tako nastavlja do korišćenja po 10 pčela. Ukupan broj uboda biće 108 levo i 108 desno.
Pri lječenju ubodima pčele obavezno je: jesti 4-5 puta dnevno, jaču ali nikako tešku hranu, šećer u ishrani zameniti medom (50 do 100 g dnevno), ne pušiti i ne piti alkoholna pića, a posle uboda i uklanjanja žaoka i pčela premazati ranice medom i ležati 20 do 25 minuta.
Tekst preuzet sa internet sajta www.apitherapy.com uz ljubazno dopuštenje autora, urednika sajta, istaknutog svetskog stručnjaka za apiterapiju, predsednika Saveza apiterapeuta Nemačke, i člana mnogih međunarodnih udruženja apiterapeuta.
Od drevnih vremena, ljudi su koristili hranljiva i lekovita svojstva pčelinjih proizvoda.
Drevni Grci, Rimljani, Kinezi i Egipćani su koristili med za zarastanje rana i lečenje stomačnih bolesti (Zumla i Lulat, 1989.).
Propolis je korišćen ne samo za konzervisanje mumija (Drevni Egipat) već takođe radi prevencije ili lečenja mnogih bolesti.
Sveti spisi: Biblija, Veda i Kuran sadrže mnogo navoda o lekovitim osobinama pčelinjih proizvoda.
Hipokrat, Celzijus, Galen, Plinije i mnogi drugi, često spominju pčelinje proizvode, upućujući na njihove korisne efekte.
Do skoro je bilo malo naučnih podataka koji bi davali podršku terapeutskoj upotrebi pčelinjih proizvoda.
Na sreću, posle Drugog svetskog rata, mnogo zemalja je shvatilo ogroman značaj pčelinjih proizvoda kao visoko kvalitetnih hranljivih materija, koje pomažu i kod bolesti čoveka i životinja. Hiljade istraživača, sa svih kontinenata, sa istrajnošću je proučavalo katakteristike, sastav, farmaceutske osobine, indikacije, kontraindikacije, ograničenja i primenu svih poznatih pčelinjih proizvoda.
Postoji takođe rastući interes za prirodnu, «organsku» hranu i lekove.
Kao rezultat toga, broj specijalista orijentisanih ka prirodnoj i alternativnoj medicini se uvećava iz dana u dan.
Hiljade laboratorija i kompanija prerađuje, proizvodi ili prodaje mnogo više od 10.000 tona pčelinjih proizvoda godišnje!
Na žalost, kvalitet tih proizvoda ili njihova upotreba od strane različitih ljudi nije uvek zadovoljavajuća...
Da bi se dobili bolji efekti, mi smatramo da svaki apiterapeut bi trebalo da u svojoj aktivnosti primenjuje nekoliko pravila, vodilja ili principa.
Posle istrajnog proučavanja par hiljada stranica posvećenih apiterapiji, i posle obimnog kliničkog iskustva (lečeno preko 7000 pacijenata), mi smo ustanovili 24 takva principa.
Izložićemo ih:
1. Dijagnoza bi trebalo da bude «holistička»; klasična (alopatska) ali takođe energetska (kao u akupunkturi), strukturalna (Auroveda), informaciona (homeopatija) itd.
2. Pre započinjanja apiterapije, osoba mora «očistiti» telo raznim «pročišćavajućim» metodama: specijalne dijete, post pražnjenje debelog creva ako je potrebno.
3. Sveži, organski pčelinji proizvodi imaju obično bolje efekte od industrijski obrađenih; pregrevanje, prekomerne filtracije i rafinacije su štetne.
4. Pažljivo izabrati pčelinje proizvode prema njihovom poreklu, sastavu i farmakološkim osobinama.
5. Kvalitet i metode čuvanja su najznačajnije za dobru efikasnost.
6. Primeniti fleksibilno preporuke proizvođača
7. Uvek testirajte na alergiju pre nego što počnete sa tretmanom.
8. Postepeno uvećavajte doze pčelinjih proizvoda.
9. Koristite nekoliko «sredstava» da bi se postigalo bolji pristup obolelim oblastima: tečnosti (čaj, voda, sokovi), kreme/masti, inhalacije, čepići, injekcije itd.
10. Nekoliko metoda primene su bolje nego samo jedna
11. Doze svakog pčelinjeg proizvoda moraju biti precizno ustanovljene prema starosti, težini, opštem/lokalnom stanju svakog pacijenta, vremenu primene itd.
12. SIMILLIA SIMILLIBUM CURANTUR male doze mogu da se koriste u tretmanu alergije na pčelinje proizvode (kao kod polena, pčelinjeg otrova, alergija na med).
13. Vreme tretmana treba da je u skladu sa različitim (bio)ritmnovima, ti ritmovi variraju u zavisnosti od pacijenata, bolesti, sezone, vremena dana itd.
14. Apiterapija nije «panacea» i treba je primeniti u skladu sa drugim prirodnim metodama lečenja, kao što su fitoterapija, aromoterapija, akupunktura, organske dijete, Aurveda itd.
15. PRIMUM NON NOCERE nemojte eksperimentisati sa vašim pacijentima! Koristite samo sigurne metode i proizvode visokog kvaliteta!
16. Veoma je važno poboljšati cirkulaciju, preko metoda kao što je masaža, akupresura, gimnastika, Taji Quan, Qi gong, Hatha Yoga itd.
17. Dobar san i odmor povećavaju efekat pčelinjih proizvoda.
18. Dobra sredina (čista, uređena, nezagađena) i pozitivno razmišljanje, porodične/prijateljske grupe su takođe korisni.
19. Individualizujte vaš tretman! Svaki pacijent je jedinstven i mora dobiti jedinstven tretman.
20 Zbog svog sastava, SVI pčelinji proizvodi imaju više ili manje korisne efekte, na SVIM pacijentima.
21. Apiterapija nije blic metoda. Istrajnost i strpljivost su nephodne, posebno kod hroničnih bolesti.
22. Poučavajte vaše pacijente pre, tokom i posle tretmana, napravite od njih prave zaljubljenike i zaštitnike pčela!. Svaki pacijent mora, sa vremenom, postati svoj sopstveni apiterapeut.
23. Dobar apitearpeut mora znati život pčelinje zajednice do detalja, on mora takođe biti najmanje dobar pčelar amater.
24. Neprekidno učenje, dobra razmena informacija sa drugim specijalistima iz nekoliko apiterapeutski orijentisanih zemalja, redovno korišćenje interneta može pomoći u nalaženju najbolje medicinske strategije za svaku osobu.
apize.co.ba/slike/otrov/acupuncture4.jpg
Pčelinji otrov štiti kapilare, povećava priticanje krvi ka bolesnom organu i smanjuje bolove. Ljekari kliničari ističu takođe da pčelinji otrov blagotvorno djeluje na hemopoetični sistem: povećava količinu hemoglobina, povećava broj bjelih krvnih zrnaca, kako lokalno tako i uopšte. Pčelin otrov ima povljno dejstvo na srčanu muskulaturu, snižava krvni pritisak, deluje na izmjenu materija; ima povoljno dejstvo na opšte stanje bolesnika: povećava mu opšti tonus i radnu sposobnost, poboljšava san i apetit. Efikasan je naročito kada su u pitanju reumatske i alergijske bolesti.
Dobro poznata svojstva otrova izaziva bol, otok i crvenilo na mjestu uboda, direktno su povezana sa njegovom biološkom namjenom. Otrov treba samo da protjera neprijatelja koji napada hranu pčelinjeg društva, ali da ga ne umrtvljuje, jer bi to pogoršalo higijenu i normalan život društva. Ta osobina biološke uloge pčelinjeg otrova je, po mišljenju sovjetskog naucnika, prof. Artjomova, doprinjela evolucionom formiranju njegovih toksičnih svojstava. Organizam sisara, uključujići čovjeka reagovao je, sa svoje strane, zaštitno na djelovanju otrova mobilizacijom i reorganizacijom svojih hormonskih, imunoloških i nervnih faktora radi očuvanja vitalnih funkcija i regulatornih mogućnosti. Tako je,po mišljenju prof. Artjomova, pčelinji otrov dobio dragocena farmakološka svojstva,od kojih je čovjek neka koristio još u drevnosti.
Namjena pčelinjeg otrova je ne samo da direktno utiče na napadača, već i da izaziva "alarmnu reakciju" radi mobilisanja aktivnosti pčela-radilica pri iskrsloj opasnosti. To se postiže lučenjem lako isparljivih materija iz otrova koje brzo stižu do mirisnih ćelija pčela i naglo povećavaju agresivnost pčelinjeg društva.
Za 1 gram pčelinjeg otrova potrebno je 10 000 pčela
Kako djeluje pčelinji otrov
Djelovanje enzima p čelinjeg otrova je 30 puta više aktivno od zmijskog otrova. Razlika je u načinu djelovanja. Pčelinji otrov stimuliše centralni nervni sistem CNS dok zmijski blokira rad CNS-a
Pčelinji otrov ima antiupalno, fungicidno, antibakterijsko, antipiretsko djelovanje i stimuliše vensku propusnost.
Ima više mehanizama djelovanja na organizam, direktno putem kardiovaskularnog sistema i indirektno putem hormonskog sistema.
Indirektno, putem hormonskog sistema
Pčelinji otrov svoje ljekovito dejstvo vrši putem stimulisanja funkcije adrenalinskih žlijezda koje indirektno utiče na hipofizu. Tokom stimulativnog procesa adrenalni hormoni kao cortison i hidrocortison prolaze u krv. Ti hormoni imaju ljekoviti efekat jačajuči imunitet koji se bori protiv negativnih vanjskih uticaja. Ljekovitost pčelinjeg otrova nije povezana samo sa stimulacijom adrenalinskih žlijezda.
Uticaj pčelinjeg otrova putem kardiovaskularnog aparata, direktno
Proširuje krvne puteve i snižava krvni pritisak. Pčelinji otrov je odličan hipertenziv. Redukuje koagulacione faktore u krvi i povećava nivo hemoglobina koji je najvažniji prenosilac kisika u krvi.
Ruski naučnici otkrili su da pčelinji otrov u kapilarima i arteriolama ima funkciju dilatatora tj. širi krvna sudove i time pojačava prokrvljenost i metabolizam (razmjenu materija).
S obzirom da pčelinji otrov povečava nivo hemoglobina i leukocita u krvi i smanjuje faktore koagulacije veoma je ljekovit za ljude koji imaju tromboflebitis. Pčelinji otrov omogućava snižavanje holesterola u krvi, reguliše rad srčanog mišića i snižava krvni tlak. Dobre efekte ima i kod povečanja apetita i nesanice a povećava vitalnost tijela. Veoma je dobar i u otklanjanju bola.
Sastav pčelinjeg otrova sa godinama otkrića
COMPONENT MOL. Wt. % u sušenom otrovu Godina otkrića
PEPTIDES
Melittin 2,840 40-50 Neumann et al., 1952
Apamin 2,036 2-3 Habermann et al., 1965
MCD-Peptide 401 2,588 2-3 Fredholm, 1966
Adolapin 11,500 1.0 Shkenderov, 1982
Protease inhibitor 9,000 < 0.8 Shkenderov, 1973
Secarpin 0.5 Gauldie et al, 1976
Tertiapin 0.1 Gauldie et al, 1976
Melittin F 0.01 Gauldie et al, 1976
Procamine A, B 1.4 Nelson and O’Connor, 1968
Minimine 6,000 2-3 Lowy et al, 1971
Cardiopep < 0.7 Vick et al, 1974
ENZYMES
Hyaluronidase 38,000 1.5-2.0 Neumann & Habermann
Phospholipase A2 19,000 10-12 Habermann & Neumann, 1957
Glucosidase 170,000 0.6 Shkenderov et al, 1979
Acid Phosphomono-esterase 55,000 1.0 Shkenderov et al, 1979
Lysophospholipase 22,000 1.0 Ivanova et al, 1982
ACTIVE AMINES
Histamine
Dopamine 0.13-1.0 Owen, 171
Norepinephrine 0.1-0.7 Owen, 1982
NON-PEPTIDE COMPONENTS
Carbohydrates: Glucose & Fructose < 2.0 O’Connor et al, 1967
LIPIDS
6 Phospholipids 4.5 O’Connor et al, 1967
AMINO-ACIDS
r-Aminobutyric acid < 0.5 Nelson & O’Connor, 1968
B-Aminoisobutyric acid < 0.01 Nelson & O’Connor, 1968
Šematski i mikroskopski prikaz vrha žaoke
Pravilno vađenje žaoke noktom ili nekim drugim predmetom
UBOD PČELE, otklanjanje loših posledica
. Što prije izvaditi žaoku noktom ili pincetom, nožem, čačkalicom - i to tako da se žaoka zahvati ispod malog mjehura sa otrovom i izgura iz kože, a da se mjehur ne dodirne. Poslije otklanjanja žaoke sa mjehurom, na mesto uboda staviti navlaženu so, alkohol, komovicu, prepečen cmi luk, iseckan cvjet nevena i bokvice ili iseckan kiseli kupus. Jedno ili nekoliko pomenutih sredstava staviti na lanenu tkaninu i previti na ubodeno mesto.
. Kvasiti mjesto uboda u toku 1 sata sokom od lišća bokvice, a zatim previti opran list bokvice i ostaviti da stoji 1 sat.
. Staviti preko mjesta uboda neki što hladniji predmet kamen, metalni predmet i sl.
. U slučaju uboda u nepce i jezik: sve dok ne stigne ljekar držati u ustima kašiku soli da se postepeno otapa, a posle svih intervencija ležati u hladu na desnoj strani tjela i na vrat, čelo i tabane staviti vlažne obloge. Takođe treba uzeti jednu tabletu ili dražeju (Sinopen, Bronal, i sl.).
. Ranije nabaviti, pa u slučaju uboda koristiti tablete Sinopena (dražeje, ampule), Sistrala (dražeje, mast, ampule), za decu Sistralete (dražeje, ampule), Kalcistin (mast, dražeje, ampule), Sandosten - kalcijum (mast, sprej, pjenušave tablete, ampule), Soventol (žele-mast, tablete, ampule), Sandosten (dražeje), Atosil (mast, kapljice, dražeje, ampule), Antistin (mast, tablete, ampule) ili Fenestil (kapljice, dražeje).
. Osobama koje su dobile više uboda treba dati potkožne inekcije adrenalina (rastvor 111000-1 miligram).. Ako povređeni nije onesvešćen dati mu kafu, glavu držati položenu dole, mišiće i noge trljati, a predeo srca masirati. U slučaju uboda u oko odmah uzeti neko od sredstava - preparata koja su napred navedena, zatim u očnu jabučicu staviti mast (pre toga oko staviti pod mlaz vode da bi se otrov donekle sprao). Obavezno otići kod ljekara.
Aktiviran sakupljač pčelinjeg otrova ne može biti u blizini naseljenog mjesta i ljudi jer su pčele veoma ljute i ubadaju sve oko sebe što se kreće u krugu od 500m.
Apiterapija ubodom pčele
Pčelinji otrov (apitoksin) je sekret žaočnog aparata pčela, kome savremena medicina poslednjih godina poklanja sve veću pažnju. Međutim, njegova primjena u lječenju je znatno starijeg datuma, jer je poznato da je od davnina korišten u mnogim zemljama Evrope i Azije. On se odvajkada smatra dobrim ljekom protiv reumatskih oboljenja, a na osnovu činjenice da pčelari rijetko oboljevaju od reumatizma, što je rezultat povremenih uboda pčela, odnosno unošenja pčelinjeg otrova. Tada se pčelinjim otrovom lečilo tako što se na oboljelo mjesto stavljala pčela i izazivao ubod u kožu bolesnika.
Razumljivo, savremena medicina je učinila veliki korak naprijed time što je usavršila sakupljanje i primjenu pčelinjeg otrova i tako otklonila moguće negativne pojave. Danas se otrov sakuplja i u specijalnim zavodima ekstrahuje kao čist pčelinji otrov koji se prodaje u vidu rastvora ili masti. Pčelinji otrov se najviše koristi u liječenju jakog reumatizma, reumatične upale zglobova, artritisa, perifernog nervnog sistema, u slučaju visokog krvnog pritiska, snižavanja holesterola u krvi, umanjivanja i otklanjanja bolova. a u malim dozama i za zaštitu snage organizma. Pčelinji otrov sve češće ulazi u sastav raznih ljekovitih preparata (apireumin i sl.). Ovde treba naglasiti da je manji broj ljudi veoma alergičan na delovanje pčelinjeg otrova i da im ponekad i život može biti ugrožen. Iz tih razloga lječenje pčelinjim otrovom ne treba obavljati bez preporuke i uputstva ljekara. Takođe, prije upotrebe nekog preparata u čijem je sastavu i pčelinji otrov, treba obavezno izvršiti probu na manjem dijelu kože.
Šta je pčelinji otrov?
Pčelinji otrov ili apitoksin je bezbojna gusta tečnost karakterističnog izrazito jakog mirisa, sličnog mirisu meda i ljuto-gorkog ukusa (kao paprika), kisele reakcije (pH 5,5), specifične težine 1,131. Proizvode ga pčele radilice u posebnim žljezdama koje se nalaze u žaočnom aparatu. To je ustvari sekret žaočnog aparata pčele, koji joj služi za zaštitu od neprijatelja, napadača ili nepoželjnih gostiju
Sastav pčelinjeg otrova
Pčelinji otrov sadrži 30-45% suhe materije, a pored vode u isparljivoj frakciji dokazani su: n-amilov, izoamilov i etilov acetat. On je inače smješa više sastojaka neorganskih i organskih materija. Od elemenata i mikroelemenata ovaj otrov sadrži: gvožđe, jod, kalijum, kalcijum, magnezijum, mangan, bakar, sumpor, cink, hlor i dr. Belančevine i peptidi sačinjavaju oko 80% suhe materije otrova i u njima se nalaze najaktivniji biohemijski i farmakološki sastojci.
Osobine pčelinjeg otrova
U poređenju sa drugim životinjskim otrovima pčelinji otrov je po svom delovanju blizak delovanju zmijskog otrova (kobre i zvečarke) s tom razlikom što je kod pčela prisutan u vrlo malim količinama. Prema tome, veći broj uboda pčela može da ugrozi život čoveka, pa i smrt da izazove. Otrov jedne pčele iznosi svega 0,2-0,3 mg, što znači da 3000 do 5000 pčela mogu dati tek 1 g otrova.
Djelovanje ovog otrova na čovečiji organizam je vrlo složeno i zavisi od broja i mjesta uboda, kao i od osjetljivosti konkretnog organizma. Kod normalno razvijenog i zdravog čoveka, pod uslovom da nije alergičan na ubod pčele, ubod jednom žaokom izaziva bol i mali otok, bez težih posljedica, ali nekoliko desetina uboda izazivaju teško stanje - iznemoglost, povraćanje, gubitak ravnoteže, slinavljenje, jezu, pa i gubljenje svesti. Najopasniji su ubodi u oko, očnu jabučicu, jezik, nepca, ždrijelo, krajnike, kada može doći do brzog gušenja.
Pčelinji otrov deluje na protok krvi, propustljivost i razmenu materija kroz membrane, na širenje krvnih sudova - snižavanje krvnog pritiska i na nervni sistem, a ima i antibiotičko i antimikrobno dejstvo.
Ljekovitost i primjena pčelinjeg otrova
U savremenoj medicini, a u manjoj mjeri i u narodnoj, pčelinji otrov se koristi za lječenje reumatičara, otklanjanje bolova, snižavanje krvnog pritiska, snižavanje količine holesterola u krvi, povišenje opšteg tonusa organizma i njegove radne sposobnosti, a u veoma malim količinama - dozama i za zaštitu organizma.
Pčelinji otrov može u organizam čovjeka da se (u cilju lječenja) unese ubodom pčela, inekcijama, primjenom masti napravljene od pčelinjeg otrova i nekih drugih materijala i preko pare - inhalacijom.
Za lječenje preko uboda pčela, koje je veoma staro, neophodno je znati koliko uboda i u kom periodu može da se koristi bez štetnih posledica, što je navedeno u recepturi.
Lječenje putem ubrizgavanja inekcijom je bolje, jer se količina otrova može tačnije dozirati. Dosadašnja iskustva pokazala su da je najefikasnije potkožno ubrizgavanje u dozama od 0,1 do 0,3 ml.
Treći način - apliciranje masti, često se primenjuje, a mast se sastoji od pčelinjeg otrova, belog vazelina i salicilne kiseline.
Primena inhalacijom je vrlo jednostavna: obolela osoba udiše paru vrele vode zasićenu pčelinjim otrovom, tako da ga pluća brzo apsorbuju. U vezi sa primjenom pčelinjeg otrova u lečenju ljudi, ovde naglašavamo da se to mora činiti samo po odobrenju i uz prisustvo lekara, jer u protivnom može doći do težih posljedica. Iz tih razloga u recepturi se ukazuje samo na mogućnost korišćenja pčelinjeg otrova u lječenju pojedinih oboljenja, radi informisanosti čitalaca.
UPOTREBA PČELINJEG OTROVA U LJEČENJU RECEPTURA
ALERGIJA na propolis
U toku 10 dana svakog dana primiti dozu od 1/5 pčelinjeg uboda, a kasnije prema podnošljivosti ta količina može da se unosi jednom, pa dva puta nedeljno. Terapija traje 2 godine.
ARTERIOSKLEROZA
Primjena pčelinjeg otrova ubrizgavanjem i elektroforezom, što se ne smije činiti samostalno, već samo u bolnici pod nadzorom ljekara educiranih u apiterapiji.
ARTRITIS, reumatoidni
. Primjena pčelinjih uboda - svakog drugog dana po 1 do 15 .
ATEROMATOZA (i arterosklerotična oboljenja krvnih sudova)
Pčele stavljati na oboljela mjesta i na krsta, tako da u jednoj seansi bude 8 do 12 pčela. U slučaju visokog pritiska pčele stavljati na ruku ili nogu, najviše u 4 serije, po 2 puta nedeljno.
BRONHIJALNA ASTMA
U periodu od 6 do 8 nedelja primiti 5 do 6 mg apizatrona ili 250 do 500 uboda pčela. Ovo se preporučuje i u slučaju koprivnjače.
GRUDI, jaki bolovi
Tokom 6 meseci tri puta nedeljno, spolja u oblasti srca, staviti po tri pčele i izazvati tri uboda žaokom.
IŠIJAS, išijaso-neuritis, ksuditis, pleksitis, neuralgija
Ubod pčela ili primanje inekcija (8 do 25 u kuri) ubrizgavanjem preparata u tačke bola ili u predio ramenog pojasa.
NEURALGIJA
U predjelu vrata i krsta usljed degenerativnih promjena kičme. Subkutano ubrizgavanje počev od 0,5 pa do 1,5-2 mg pčelinjeg otrova - preparata, u najbolnije tačke, vodeći računa da se ne ubada uvek u isto mesto.
PSORIJAZA
. Primjeniti ubode pčela ili mast sa pčelinjim otrovom.
RANE, trofične i suve granulisane
. Ubod pčela na oko 5 cm od ozljede ili rane, kao i na kičmeni dio, glavu i osetljivi deo nervnog područja. Broj uboda ne smije biti veći od 5 do 8 u jednoj seansi.
REUMA, spondiloartroza, poliartritis
Ubodi pčela u oblast oboljelih djelova tjela i po redu na kičmeni stub: u prvoj fazi staviti 2-4-6 puta po 1 pčelu, a zatim, ukoliko nema negativnih pojava, nastaviti do najviše 10-15-20 pčela odjednom.
. Protiv reumatičnih bolova koristiti i apireumatske masti (masti sa pčelinjim otrovom) Virpin (Češka) ili Apireumin i sl. Prije mazanja cijelog oboljelog djela neophodno je izvršiti probu na manjem dijelu kože, kako bi se utvrdilo da li postoji preosetljivost (alergija) na pčelinji otrov.
. Ubod pčela iznad trombovane vene - svega 10 do 12 uboda u jednoj seansi.
UŠI, pogoršan sluh, brujanje, zujanje
. Ujedi pčela - 2,4,6 prilikom jednog postupka, na ušnu školjku
i po šakama.
Važne napomene:
1. Posle svakog uboda pčele u vreme seanse lečenja žaoku treba
ukloniti posle 1 minuta, a ukupan broj uboda pčela u celom ci klusu lječenja ne smije preći više od 200 do 250.
2. Da bi se postiglo ubadanje žaokom, pčela se hvata prstima ili pincetom za leđa i postavlja potrbuške na željeno mesto.
3. Pčelinji otrov ne sme da se koristi u lječenju trudnica.
4. U Japanu se ubodom pčela, na mestima koja su poznata u akupunkturi, leče neke vrste reumatizma, nesanica, povišen krvni pritisak. U ovom slučaju žaoke pčela zamjenjene su ubodom zlatnih igala.
5. Postupak pri lječenju reumatizma: prvog dana staviti po 1 pčelu na levo rame i desnu nogu; drugog dana po 1 pčelu na desno rame i levu nogu; trećeg i četvrtog dana - isti postupak ali sa 2 pčele; petog i šestog dana - isti postupak ali sa 3 pčele. Terapija se tako nastavlja do korišćenja po 10 pčela. Ukupan broj uboda biće 108 levo i 108 desno.
Pri lječenju ubodima pčele obavezno je: jesti 4-5 puta dnevno, jaču ali nikako tešku hranu, šećer u ishrani zameniti medom (50 do 100 g dnevno), ne pušiti i ne piti alkoholna pića, a posle uboda i uklanjanja žaoka i pčela premazati ranice medom i ležati 20 do 25 minuta.
Tekst preuzet sa internet sajta www.apitherapy.com uz ljubazno dopuštenje autora, urednika sajta, istaknutog svetskog stručnjaka za apiterapiju, predsednika Saveza apiterapeuta Nemačke, i člana mnogih međunarodnih udruženja apiterapeuta.
Od drevnih vremena, ljudi su koristili hranljiva i lekovita svojstva pčelinjih proizvoda.
Drevni Grci, Rimljani, Kinezi i Egipćani su koristili med za zarastanje rana i lečenje stomačnih bolesti (Zumla i Lulat, 1989.).
Propolis je korišćen ne samo za konzervisanje mumija (Drevni Egipat) već takođe radi prevencije ili lečenja mnogih bolesti.
Sveti spisi: Biblija, Veda i Kuran sadrže mnogo navoda o lekovitim osobinama pčelinjih proizvoda.
Hipokrat, Celzijus, Galen, Plinije i mnogi drugi, često spominju pčelinje proizvode, upućujući na njihove korisne efekte.
Do skoro je bilo malo naučnih podataka koji bi davali podršku terapeutskoj upotrebi pčelinjih proizvoda.
Na sreću, posle Drugog svetskog rata, mnogo zemalja je shvatilo ogroman značaj pčelinjih proizvoda kao visoko kvalitetnih hranljivih materija, koje pomažu i kod bolesti čoveka i životinja. Hiljade istraživača, sa svih kontinenata, sa istrajnošću je proučavalo katakteristike, sastav, farmaceutske osobine, indikacije, kontraindikacije, ograničenja i primenu svih poznatih pčelinjih proizvoda.
Postoji takođe rastući interes za prirodnu, «organsku» hranu i lekove.
Kao rezultat toga, broj specijalista orijentisanih ka prirodnoj i alternativnoj medicini se uvećava iz dana u dan.
Hiljade laboratorija i kompanija prerađuje, proizvodi ili prodaje mnogo više od 10.000 tona pčelinjih proizvoda godišnje!
Na žalost, kvalitet tih proizvoda ili njihova upotreba od strane različitih ljudi nije uvek zadovoljavajuća...
Da bi se dobili bolji efekti, mi smatramo da svaki apiterapeut bi trebalo da u svojoj aktivnosti primenjuje nekoliko pravila, vodilja ili principa.
Posle istrajnog proučavanja par hiljada stranica posvećenih apiterapiji, i posle obimnog kliničkog iskustva (lečeno preko 7000 pacijenata), mi smo ustanovili 24 takva principa.
Izložićemo ih:
1. Dijagnoza bi trebalo da bude «holistička»; klasična (alopatska) ali takođe energetska (kao u akupunkturi), strukturalna (Auroveda), informaciona (homeopatija) itd.
2. Pre započinjanja apiterapije, osoba mora «očistiti» telo raznim «pročišćavajućim» metodama: specijalne dijete, post pražnjenje debelog creva ako je potrebno.
3. Sveži, organski pčelinji proizvodi imaju obično bolje efekte od industrijski obrađenih; pregrevanje, prekomerne filtracije i rafinacije su štetne.
4. Pažljivo izabrati pčelinje proizvode prema njihovom poreklu, sastavu i farmakološkim osobinama.
5. Kvalitet i metode čuvanja su najznačajnije za dobru efikasnost.
6. Primeniti fleksibilno preporuke proizvođača
7. Uvek testirajte na alergiju pre nego što počnete sa tretmanom.
8. Postepeno uvećavajte doze pčelinjih proizvoda.
9. Koristite nekoliko «sredstava» da bi se postigalo bolji pristup obolelim oblastima: tečnosti (čaj, voda, sokovi), kreme/masti, inhalacije, čepići, injekcije itd.
10. Nekoliko metoda primene su bolje nego samo jedna
11. Doze svakog pčelinjeg proizvoda moraju biti precizno ustanovljene prema starosti, težini, opštem/lokalnom stanju svakog pacijenta, vremenu primene itd.
12. SIMILLIA SIMILLIBUM CURANTUR male doze mogu da se koriste u tretmanu alergije na pčelinje proizvode (kao kod polena, pčelinjeg otrova, alergija na med).
13. Vreme tretmana treba da je u skladu sa različitim (bio)ritmnovima, ti ritmovi variraju u zavisnosti od pacijenata, bolesti, sezone, vremena dana itd.
14. Apiterapija nije «panacea» i treba je primeniti u skladu sa drugim prirodnim metodama lečenja, kao što su fitoterapija, aromoterapija, akupunktura, organske dijete, Aurveda itd.
15. PRIMUM NON NOCERE nemojte eksperimentisati sa vašim pacijentima! Koristite samo sigurne metode i proizvode visokog kvaliteta!
16. Veoma je važno poboljšati cirkulaciju, preko metoda kao što je masaža, akupresura, gimnastika, Taji Quan, Qi gong, Hatha Yoga itd.
17. Dobar san i odmor povećavaju efekat pčelinjih proizvoda.
18. Dobra sredina (čista, uređena, nezagađena) i pozitivno razmišljanje, porodične/prijateljske grupe su takođe korisni.
19. Individualizujte vaš tretman! Svaki pacijent je jedinstven i mora dobiti jedinstven tretman.
20 Zbog svog sastava, SVI pčelinji proizvodi imaju više ili manje korisne efekte, na SVIM pacijentima.
21. Apiterapija nije blic metoda. Istrajnost i strpljivost su nephodne, posebno kod hroničnih bolesti.
22. Poučavajte vaše pacijente pre, tokom i posle tretmana, napravite od njih prave zaljubljenike i zaštitnike pčela!. Svaki pacijent mora, sa vremenom, postati svoj sopstveni apiterapeut.
23. Dobar apitearpeut mora znati život pčelinje zajednice do detalja, on mora takođe biti najmanje dobar pčelar amater.
24. Neprekidno učenje, dobra razmena informacija sa drugim specijalistima iz nekoliko apiterapeutski orijentisanih zemalja, redovno korišćenje interneta može pomoći u nalaženju najbolje medicinske strategije za svaku osobu.
apize.co.ba/slike/otrov/acupuncture4.jpg
Please Prijava to join the conversation.
Vrijeme kreiranja stranice: 0.115 sekundi